Donderdag 9 februari
Nog twee keer slapen en één busreis en we staan weer op de parking van de Picardschool. De nachten zijn te kort want ’s morgens moeten velen uit het bed gepookt worden en aan de ontbijttafel is het nog altijd ogen wrijven. Dat gaat vlug want er wordt “Lang zullen ze leven…. “ gezongen voor de verjaardag van Jorge en Jelle Henderickx. Ze worden verwend door de verjaarmissen van dienst.
Het heeft de ganse nacht gesneeuwd en de ochtenddans voor het Lämmerthalerhof wordt geschrapt wegens te dikke sneeuwlaag. Dan maar wachten op de Axionskimonitors Jan Benoit en Lotte en de Duitstalige Oostenrijkers Ruppe en Florian. De skipiste is door de snowcat mooi glad gemaakt en de sneeuw is zacht als boter. Het skiën gaat elke dag vlotter en vlotter en we kijken al uit naar de wedstrijd van zaterdag. Deze middag werd opnieuw een frietenberg naar binnen gespeeld. Een gewaagde operatie want er wacht ons nog een zware sporentocht.
De platte rust was daarom meer dan welkom en de start verloopt dan ook erg vlotjes. Met de kaart in de hand komt men ook door gans Oostenrijk, wie weet! Gelukkig wijzen ook nog rode SVS-pijlen ons de weg. Het spoor leidt ons recht de Gappenberg op en het wordt hijgen op de zware klim. Ons tempo wordt regelmatig onderbroken door “weetjedatjes” en “oriëtnteerjelijfjes” De antwoorden worden genoteerd op een doorweekt antwoordblad wan het is blijven sneeuwen. Plotseling wijzen de pijlen naar rechts en duiken we de besneeuwde bossen in. Het wordt sneeuwpootje baden al slalommend tussen de bomen. In de weide snijden we een pad door het strak gestreken sneeuwlaken. Dan komen we terug op een pad, zien geen teken van beschaving meer en wanen ons in Tibet waar we achter elke bocht Yeti, de vreselijke sneeuwman kunnen tegenkomen. De volgende opdracht brengt ons terug in de sneeuwklassen. Langzaam dalen we terug naar het dal en stappen we westwaarts terug naar het Lämmerthalerhof waar warme thee en koekjes ons terug op onze positieven brengt.
De voorbereidingen van de bonte avond worden gestart en dan roept het oproepmuziekje ons naar de eetzaalarena voor de “Verkiezing van Mr. en Mrs Lungötz”. Via kennisvragen, stoelendans, ballonnen blazen, skischoenen dragen en werpproeven wordt het kringetje kandidaten kleiner en kleiner. Uiteindelijk schieten er nog 3 jongens en meisjes over voor de ultieme finale. Wie daar bij waren vertellen we jullie lekker niet want als we thuis komen willen we nog enkele geheimpjes te vertellen hebben. Misschien lichten de foto's al een tipje van sluiter op?
Tot morgen
FOTO: de jarigen

FOTO'S: SPORENTOCHT


FOTO'S: BONTE AVOND




